ଭିଟାମାଟି

ଯେଉଁଠି ଜନନୀ ଜଠରରୁ ଜନ୍ମି

ଡାକ ଦେଲି କୁଆଁ କୁଆଁ

ସେହି ମାଟି ମୋର ଚିର ସହଚର

ଭିଟାମାଟି ତାର ନାଁ ।

ହେଉ ପଛେ ମାଟି ଧୂଳି ଧୂସରିତ

ତାହା ମୋର ଚିତ୍ରଶ|ଳା

ଚିତ୍ରାର୍ପିତ ହୋଇ ରହିଛି ସକଳ

ସ୍ମୃତିର ସଜଳ ବେଳା ।

ପିତାଙ୍କ ଶାସନ ମାତାଙ୍କ ସେନେହ

ସହଚର ସାହଚର୍ଯ୍ୟ

ତାହା କୋଳେ କେତେ ପାଳିତ ଅତୀତେ

ନାନା ମାଙ୍ଗଳିକ କାର୍ଯ୍ୟ ।

ଆଜି ସେ ମିଳନ ମଧୁର ଅତୀତ

ବିରହରେ ଜରଜର

ନାହାନ୍ତି ଆତ୍ମୀୟ ତାଙ୍କ ପରିଚୟ

ଗ୍ରୀଷମର ଶୁଷ୍କ ଝର ।

ମହୀ ପରି ମହିୟସୀ ଭିଟାମାଟି

ଅତୁଟ ତାର ବନ୍ଧନ

ନହେବ ପାଶୋରି କେବେ ବି ତାହାରି

ଅନବଦ୍ୟ ଅବଦାନ।