ବୃକ୍ଷ ରୋପଣ

ତରୁ ଲତା ତୃଣ ନିଖିଳର ପ୍ରାଣ

ସତ୍ତା ରୂପେ ବିଦ୍ୟମାନ

ତରୁ ଅକାତରେ ଦିଏ ଜଗତରେ

ଆୟୁ ରୂପୀ ଅମ୍ଳଜାନ ।

ସୁଶୀତଳ ଛାୟା ଅବସନ୍ନ କାୟା

ଚନ୍ଦନ ପ୍ରଲେପ ପରି

ପାଦପ ମୂଳରେ କ୍ଳାନ୍ତ ପଦାତିକ

ବିଷର୍ଣ୍ଣତା ନିଏ ହରି ।

ସ୍ୱାଦିଷ୍ଟ ଫଳର ସ୍ଵାଦିଷ୍ଟ ଆହାର

ଲୋକ ମୁଖ ରୁଚିକର

ବିଜ୍ଞ ବନସ୍ପତି ଦାନେ ସଦା ବ୍ରତୀ

କରେ ଲୋକ ଉପକାର ।

ବୃକ୍ଷ ଅବଦାନ ପ୍ରତି ପ୍ରତିଦାନ

ଦିଏ ଏହି ମୂଢ଼ ନର

ନିଦାରୁଣ ମନେ ଧରାଶାୟୀ କରେ

ମହୀରୁହ କଳେବର ।

ସେଥିପାଇଁ ଏତେ ଘଟିତ ଜଗତେ

ବନ୍ୟା ବାତ୍ୟା ବିପର୍ଯ୍ୟୟ

ପାଦପ ରୋପଣ ନ କଲେ ଘଟିବ

ମାନବ କୁଳ ବିଲୟ ।

ଶ୍ୱାସ ନେବା ପାଇଁ ଶ୍ୱସନ ଅଭାବ

ହେବ ଏହା ପରିଣାମ

ନୀରବେ ମାନବ ସବୁ ମାନିନେବ

ଭାବି ନିଜ କୃତ କର୍ମ ।

ହେ ଅଦୂରଦର୍ଶୀ ନ ହୁଅ ଉଦାସୀ

କଲ୍ୟାଣୀ ପ୍ରକୃତି ପ୍ରତି

କୃପଣ ନ ହୋଇ ଅନୁକ୍ଷଣ ହୁଅ

ବୃକ୍ଷ ରୋପଣରେ ବ୍ରତୀ ।