ଭାଗ୍ଯ ହାତେ ଡୋରି

ଲାଗେ ବିଡମ୍ବନା ସପନ ଅଧୁରା

କର୍ମଫଳ ହୁଏ ବାମ

ମଣିଷ ଜୀବନ ନୁହଁଇ ସ୍ବଚ୍ଛନ୍ଦ 

ଲାଗେ ଜଡ ପ୍ରାଣହୀନ ।

ଥିଲା ସୁଖ ଶାନ୍ତି ସରାଗ ସେନେହେ

ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ପରିବାର

ଏବେ ଅପାଂକ୍ତେୟ ବୃଦ୍ଧ ମାତାପିତା

ପୁଅଝିଅ ସାତପର ।

ଗ୍ରାମ୍ଯ ପରିବେଶ ପଡୋଶୀ ସମାଜ

ଲାଗୁଥିଲା ଆପଣାର

ନିଃଶ୍ୱାସକୁ ଏବେ ପାଉନି ବିଶ୍ବାସ 

ପାଟି ଖୋଲିବାକୁ ଡର ।

ବିତେ ମାସ ବର୍ଷ ବିଦ୍ଯା ଉପାର୍ଜନ 

ଯୁଟେନାହିଁ କାମଦାମ 

ବାନ୍ଧେ ହାତଗୋଡ ବେକାରୀ ଦାଦନ

ଗ୍ରାସେ ନିଶା ସଇତାନ ।

ନୀରବ ଈଶ୍ୱର ବ୍ରହ୍ମା ବିଷ୍ଣୁ ଶିବ

ଉଚ୍ଛନ୍ନ ଧର୍ମ ସଂସ୍ଥାନ

ବାଡ ଚରିଯାଏ ଫସଲ କ୍ଷେତକୁ

ବିବଶ ଗଣ ଶାସନ ।

ଅନୀତି ଅନ୍ଯାୟ ମିଥ୍ଯା ଭ୍ରଷ୍ଟାଚାର 

ଅନ୍ଧକାର ବକ୍ଷ ଚିରି

ଆଶାର ଅରୁଣ ଆସ ଅବତରି

ଧର ହାତେ ଭାଗ୍ଯ ଡୋରି ।