ଭାଗବତ ଏକ ପବିତ୍ର ଗ୍ରନ୍ଥ
ଭାଗବତ ଏକ ପବିତ୍ର ଗ୍ରନ୍ଥ
ବ୍ୟାସଦେବ ବିରଚିତ ଗ୍ରନ୍ଥ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୁପବିତ୍ର
ଅଟଇ ବିଷ୍ଣୁଚରିତ ଶାସ୍ତ୍ର ଭାଗବତ
ରଚିଲେ ପ୍ରାକୃତ ଛନ୍ଦେ ସାବଲୀଳ ବୋଧଗମ୍ଯେ
ଓଡିଶାର ଭକ୍ତକବି ଦାସ ଜଗନ୍ନାଥ ।
ତକ୍ଷକ ଦଂଶନେ ଭୀତ ହେଲେ ରାଜା ପରୀକ୍ଷିତ
ନିଶ୍ଚିତ ଆସନ୍ନ ମୃତ୍ଯୁ କଲା ବିଷାଦିତ
ନାରଦଙ୍କ ଉପଦେଶେ ଶୁଣାଇଥିଲେ ଏ କଥା
ବ୍ଯାସସୁତ ଶୁକମୁନୀ ସାକ୍ଷାତ ଅମୃତ ।
ଜ୍ଞାନ ଭକ୍ତି ମୁକ୍ତିପ୍ରଦ ଅଟଇ ପରମ ଶାସ୍ତ୍ର
ଶ୍ରୀମଦଭାଗବତ ବଚନ ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷ
ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ବାଙ୍ ମୟ ଉପଦେଶ
କଥାମୃତେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଭକ୍ତି ମୁଖ୍ଯ ।
କରିଲେ କଥା ଶ୍ରବଣ ନିତ୍ଯ ପାଠ ପାରାୟଣ
କୋଟି କୋଟି ଜନ୍ମ ପାପ ହୋଇଥାଏ ନଷ୍ଟ
ଶୁଣିଲେ ମୁମୂର୍ଷୁ ଜନ ହୁଅଇ ବୈକୁଣ୍ଠ ଲାଭ
ଭାଗବତ କଥାମୃତ ହରେ ଦୁଃଖକଷ୍ଟ ।
ଯେଉଁଠାରେ ହେଉଥାଏ ନିତ୍ଯ ପାଠ ପାରାୟଣ
ସୁପବିତ୍ର ସେହିସ୍ଥାନ ଅଟଇ ସୁତୀର୍ଥ
ମନ୍ତ୍ର ତନ୍ତ୍ର ଷଡଶାସ୍ତ୍ର ପୁରାଣ ବେଦ ବେଦାନ୍ତ
ହୋଇଥାନ୍ତି ମୂର୍ତ୍ତମାନ ଶ୍ରବଣେ ମଜ୍ଜିତ ।
ନଦୀ ଗଙ୍ଗା ଗୋଦାବରୀ ସରୋବର ପୁଷ୍କରାଦି
ଦଣ୍ଡକାଦି ବନଭୂମି ଗିରି ହିମାଳୟ
ସମସ୍ତ ଦେବ ଗନ୍ଧର୍ବ ଦଶଦିଶ ଦିଗପାଳ
ଶୁଣିଥାନ୍ତି କଥାମୃତ ହୋଇ ଏକ ଲୟ ।
ଏକଥା ଶ୍ରବଣ ମାତ୍ରେ ପାପତାପ ଦୁଃଖ ହରେ
ବିରାଜନ୍ତି ହୃଦୟରେ ସାକ୍ଷାତ ଶ୍ରୀହରି
ରାଜସୂୟ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞାଧିକ ଲଭେ ଫଳ
ବୃଥା ଭ୍ରମ ଜୀବନରୁ ଯାଏ ଅପସରି ।
କରେ ଯିଏ ହେୟଜ୍ଞାନ ବଞ୍ଚିଥାଏ ଶବ ତୂଲ୍ୟ
ଭୋଗକରେ ପାପ ଆତ୍ମା ନରକ କଷଣ
ଲଭେ ସାଧୁ ସଦଗତି ସହଜେ ସାଯୁଜ୍ଯ ମୁକ୍ତି
ଯତ୍ନେ କରେ ଭାଗବତ ଶ୍ରବଣ ମନନ ।
କର ଶୁଭ ଶଙ୍ଖନାଦ ଶୁଭୁ ଜୟ ଜୟକାର
ହରିବୋଲ ହୁଳହୁଳି କଣ୍ଠରେ ଉଛୁଳୁ
ଜୀବନରେ ଭରୁ ରଙ୍ଗ କୁସୁମିତ ହେଉ ପଥ
ହରିକଥା ଶୁଣି ଜୀବ ତରୁ ଭବ ଜଳୁ ।
