ଲାଇବ୍ରେରୀ
ପ୍ରୋଫାଇଲ୍
ଭାବରୁ ଶବ୍ଦ
ଭାବରୁ ଶବ୍ଦ
ଲେଖିବାକୁ କିଛି ଏବେ ବାକି ଅଛି
ଭାବନାରେ ଭାବ ନୂଆ ରୂପ ନେଉଛି |
କହୁଛି ଲେଖନୀକୁ ସିଏ ଥିରି ଥିରି
ଶବ୍ଦରେ ଯୋଡି ଦେବାକୁ ଜୀବନ୍ତ କରି |
ଲେଖନୀ ଏବେ ଦେଖୁଛି ଆଉ ଭାବୁଛି
କିଛି ଭଙ୍ଗୀରେ ନୂଆ କରି ଗଡ଼ୁଛି |
ତଥାପି କାହିଁକି କେଜାଣି ଏହି ମନ
ବଡ଼ ଅମାନିଆ ସିଏ ହୁଏ ଛନଛନ |
କେବେ ଅଭିମାନ କରି କଥା କୁହେ ନାହିଁ
କେବେ କଥାରେ କଥାରେ ଯାଏ ବହି |
ଭାବର ପ୍ରକାଶ ଶବ୍ଦରେ ଯେବେ ହୁଏ
କିଛି କବିତା କିଛି କାହାଣୀ ହୋଇଯାଏ |
ଲେଖୁ ଲେଖୁ ସତେ କେତେ ଲେଖି ହୁଏ
ଭରା ନଈରେ ନୌକାର କାତ ସିଏ |
ଲେଖନୀ କାତ ଯେବେ ଯାଏ ଚାଲିଥାଏ
ଶବ୍ଦ ନୌକାର ଦିଗ ଅନୁରୂପେ ବହି ଯାଏ |
ହେବ ନାହିଁ କେବେ ଯାତ୍ରା ଶେଷ
ଭାବର ଶବ୍ଦ ସଦା ହେବ ପ୍ରକାଶ |
କେହି କେହି ଭାବେ ଶବ୍ଦ ହଜିଗଲା
ଲେଖିବାର ଏବେ ଦେଖ ଅନ୍ତ ହେଲା |
କିନ୍ତୁ ଶବ୍ଦ କେବେ ତ ହଜେ ନାହିଁ
ଚିନ୍ତନରେ ଥାଏ ସିଏ ଦେଖା ଦିଏ ନାହିଁ |
ଚିନ୍ତନରେ ଯେବେ ହୁଏ ବହୁ ଅତ୍ୟାଚାର
ଲୁଚାଏ ଶବ୍ଦକୁ ତାହା ଠାରୁ କରାଇ ଦୂର |
ଯେବେ ସେହି ଅତ୍ୟାଚାର ସବୁ ବଢିଯାଏ
ପ୍ରକୃତ ଭାବ କିଛି ପ୍ରକଟ ନହୁଅଇ |
ସେଥିପାଇଁ ଲାଗେ ଶବ୍ଦ ହୋଇଛି ଶେଷ
ଲେଖିବାର ଆଉ ହୁଅ ନାହିଁ କିଛି ପ୍ରୟାସ |
ସେଥିଲାଗି ସଦା କରିବାକୁ ହୁଏ ସାଧନା
ଶୁଦ୍ଧ ଚିନ୍ତନ ଜାଗ୍ରତ କରଇ ଚେତନା |
ସେହି ଚେତନା ଶକ୍ତି ବିନାଶଇ ଅତ୍ୟାଚାର
ଆଉ ପ୍ରେରଣାରୁ ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ ଭାବର |
ସେହି ଭାବର ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ରୂପ
ଶବ୍ଦରେ ଗୁନ୍ଥି ଲାଗଇ ଭିନ୍ନ ସ୍ୱରୂପ |
କେବେ ସେହି ଶବ୍ଦରେ ଗୁନ୍ଥା ମାଳ
ହୁଅଇ କବିତା ପାଇ ସୁନ୍ଦର ତାଳ |
କେବେ ପୁଣି ହୁଏ ଗଦ୍ୟର ପ୍ରାନ୍ତର
ହୋଇଯାଏ କାହାଣୀ ହୁଏ ଶୃତି ମଧୁର|
ସେହି ଭାବର ଶବ୍ଦ ଅଟେ ବିଚିତ୍ର
ଗୁନ୍ଥିବାକୁ ହେଲେ ବୁଝିବାକୁ ହୁଏ ଅର୍ଥ |
ଭାବର କେବେ ହୁଏ ନାହିଁ କିନ୍ତୁ ନାଶ
ଭାବର ଶବ୍ଦ ଅଟେ ସାହିତ୍ୟର ଅଂଶ |
କେହି ତାକୁ ପାରେ ନାହିଁ କରି ବଶ
ସାଧନାର ବଳେ ପ୍ରାପ୍ତ ସିଏ ଆଶିଷ |
କରିବାକୁ ଭାବର ଶବ୍ଦକୁ ସୁନ୍ଦରେ ପ୍ରକାଶ
ନିରନ୍ତର କରିବାକୁ ହୁଅଇ ଅନେକ ପ୍ରୟାସ |
ଆଦିକାଳୁ ଚାଲିଅଛି ଏହି ଅମୃତ ସାଧନା
ଭାବର ଶବ୍ଦରୁ ସୃଷ୍ଟି ଲେଖନୀର ରଚନା|
