ବାପା

'ବାପା' ଏକ ଛୋଟ ଶବ୍ଦ

ଶୁଣିବାକୁ ଲାଗେ ସେ ସରଳ

ହେଲେ...ଅଚିନ୍ତ୍ୟ, ଅବୋଧ୍ୟ, ତା ସଂଜ୍ଞା

ବୁଝିପାରେ ସେ

ଥାଏ ଯାର ହୃଦୟରେ ଭୟ ଆଉ ଭକ୍ତି

ଥାଏ ପୁଣି ମାନସିକ ପ୍ରଜ୍ଞା ।

     

"ବାପା" ସେ ଏକ ଭିନ୍ନ ମଣିଷ

ଭିନ୍ନ ଉପଦାନେ ଗଢା ଅନ୍ତର ତାଙ୍କର

ସ୍ନେହ ଝର ଝରୁଥାଏ ଅନ୍ତରୁ ଯାହାର

ଲୁକାୟିତ ଥାଏ ଟାଣ ଖୋଳପା ଭିତର    

ସେପାଇଁ କହନ୍ତି ସର୍ବେ ବାପା ହୃଦ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠୋର ।

"ବାପା" ସେ ଏକ ବିରଳ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ଵ 

ବଳି ଦେଇ ନିଜ ପୁରୁଷତ୍ବ

ନୀଚ ପାଦେ କରନ୍ତି ଜୁହାର,              

ଅସମୟେ ନତ କରି ଉନ୍ନତ ମସ୍ତକ

ଭରିଦେବାପାଇଁ ସନ୍ତାନର ମୁଖେ ମୁଠାଏ ଆହାର ।

ନିଜ ଦୁଃଖ ପାଇଁ କେବେ କାନ୍ଦେନାହିଁ ମନ

ସନ୍ତାନର ସୁଖ ପାଇଁ ହୃଦୟେ ସ୍ପନ୍ଦନ

ମୁଖେ ରଖି ଗମ୍ଭୀରତା ଧରନ୍ତି କରଡା

ଇଚ୍ଛା ତାଙ୍କ....…..

ପୁଅ ହେଉ ପାଞ୍ଚ ଜଣେ, ଜଣେ ହେଇ ଛିଡ଼ା ।

ଦେବାଳୟେ କରନ୍ତି ପ୍ରବେଶ

ମନେରଖି ସନ୍ତାନର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଭବିଷ୍ୟ

ଅହରହ କାନ୍ଦୁଥାଏ ପ୍ରାଣ

ହେଲେ ମୁଖେ ବଚନରେ କେତେ ସେ କଠିନ l

ହେ ପିତା, ହେ ବାପା, ହେ ପିୟର 

ପରମ ଆରାଧ୍ୟ ମୋର

ବୁଝିବାକୁ ତମ ମନ ମୁଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅବୋଧ ।

ଅଜାଣତେ ଦିଏ ମୁଁହି କେତେ ମନସ୍ତାପ

କ୍ଷମା କର, କ୍ଷମା କର ହେ ପିୟର

ମନୁ ଦୂର କରି ସକଳ ସନ୍ତ।ପ ।

ପଦେ ତୁମ କୋଟି ନମସ୍କାର

ବୈକୁଣ୍ଠ ବିହାରୀଙ୍କର ଚଳନ୍ତି ପ୍ରତିମା

ସଦା ଥାଉ ତୁମ କର 

ଶିର ପରେ ମୋର ।