ଅତୁଟ ବନ୍ଧନ

ମୁଁ ରୁଷି ଥିଲି

ତମେ ବି ରୁଷିଗଲ

ଆମକୁ ବୁଝେଇବାକୁ ନଥିଲେ କେହି ।

ମୁଁ ତ ଚୁପ୍ ଥିଲି

ତୁମେ ଵି ଚୁପ୍ ହେଇଗଲ

 ଏହି ଚୁପ୍ ଭାଙ୍ଗି ପାରିଲେନି ଦୁହେଁ କେହି ।

ଅହଂ କିଛି ଥିଲା ମୋର

ସେମିତି ଅହଂ କିଛି ଥିଲା ତୋର

ଏହି ଅହଂ କୁ ହରେଇବାକୁ ନଥିଲେ ଅନ୍ୟ କେହି ।

ଦୁଃଖି ମୁଁ ଥିଲି ତମଠୁଁ ଅଲଗା ହୋଇ

ଭାବିଥରେ ଦେଖ

     ହାତ ପୁଣି ବଢାଇଥାନ୍ତା କି ଅନ୍ୟ କେହି ।

ନାଁ ମୁଁ ଥିଲି ରାଜି

ନାଁ ତୁମେ ଥିଲ ରାଜି

କ୍ଷମା ଦେବାକୁ ବଡପଣିଆ ଦେଖାଇଥାନ୍ତା କି

               ଅନ୍ୟ କେହି ।

ଆମ ସମ୍ପର୍କ ଭିତରେ ଛୋଟ ଖାଲ ଅଛି

କାଲି ବଢ଼ି ବଢ଼ି ହୋଇଯିବ ବଡ଼ ଘାଇ

ଛୋଟ କଥାଟିକୁ ନେଲ ଗଂମ୍ଭୀରତା ସହିତ

ଅବୁଝା ,ଅଭିମାନ କଲ ଏତେ କାହିଁ ପାଇଁ ।

ଦୁହେଁ ଦୁହିଁଙ୍କୁ ହରାଇ 

    ପଶ୍ଚାତତାପ କରିବା ପୂର୍ବରୁ

   ଆସ ପୁଣି ଥରେ

     ଦୁଇଟି ଶରୀର ଏକ ମନ ହେବା

           ସାରା ଜୀବନ ଟା ପାଇଁ ।