ଲାଇବ୍ରେରୀ
ପ୍ରୋଫାଇଲ୍
ଅଥଚ_ପ୍ରେମ
ଅଥଚ_ପ୍ରେମ
1 min
91
ଏବେ ପ୍ରାୟ ରାତିର ନିଶାର୍ଦ୍ଧରେ
ଚିହ୍ନାଚିହ୍ନା ଲାଗୁଥିବା ମୁହଁଟେ
ନିଶ୍ଚିତ କିନ୍ତୁ ଅପରିଚିତ ସିଏ
ମୋ କପାଳେ ଆସି ଆଙ୍କି ଦେଇଯାଏ
ନରମ ଉଷ୍ମତାର ଆଶ୍ଲେଷଟିଏ
ସେ ଉଷ୍ମତାର ସମ୍ମୋହନ ପଣରେ
ବୋଧହୁଏ ମୁଁ ଅନାୟାସରେ ନିଦ୍ରା ଯାଏ
ଅଥଚ ମୁଁ ଅନିଦ୍ରାପଣର ରୋଗୀଟିଏ
ଜାଣିଛି ମୋ ଲାଗି ନିଦ୍ରା ନିଶ୍ଚିତ
ଏତେ ସହଜଲଭ୍ୟ କଦାପି ନୁହେଁ
କିଏ ପୁଣି ମୋ ଘର ଗବାକ୍ଷରେ
କିଚିରିମିଚିରି କରି ସକାଳ ଆଣେ
ପୁନର୍ବାର ସେଇ ଉଷ୍ମ ଆତ୍ମୀୟତାରେ
ହତବାକ କରି ମୋ ହାତ ଟାଣେ
ଅପରିଚିତର ଅଦୃଶ୍ୟ ଇସାରା ମୋତେ
ଛିଡ଼ା କରେ ସକାଳର ସୂର୍ଯ୍ୟ ସାମ୍ନାରେ
ଓଁ ହିଂ ହିଂ ସୂର୍ଯ୍ୟାୟ ନମଃ ମନ୍ତ୍ର-ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ
ପୁଣି ସେଇ ଉଷ୍ମତା ମୋ ଆତ୍ମା ଛୁଏଁ,
ଅବାକ ହୋଇ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଚାହିଁଲା ବେଳକୁ
ଗତ ରାତିରେ ମୋ କପାଳେ ଅଙ୍କାଥିବା
ଗଭୀର ଆଶ୍ଲେଷର ଜୁଡୁବୁଡୁ ଚିତ୍ରଟି ଏବେ
ଅନ୍ୟ ଗୋଟିଏ ସୂର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ
ମୋ ସାମ୍ନା ଆକାଶରେ ଝଟକୁଥାଏ
