ଅନ୍ତଃସ୍ୱର

ମୁଁ ବିଶ୍ୱାସ କହୁଛି

ତୋ ହୃଦୟ ଭିତରୁ

ଜନ୍ମ ଜୟର ଚେତନାଟିଏ

ଉଙ୍କି ମାରି ଦେଖୁଛି ମତେ ।

ମୁଁ ଯେ ମୃତ୍ୟଞ୍ଜୟ

ଫିନିକ୍ସ ପକ୍ଷୀର ଚେତନାରେ 

ଅନେକ ଥର ମରି ଅନେକ ଥର ବଞ୍ଚିଛି

ସୀମିତ ନୁହେଁ 

ଏ ୟୁନିକର୍ଣ୍ଣ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଘୋଡ଼ାର ଆଶୀର୍ବାଦ ।

ମୋ ଉର୍ଜାରେ ଭରି ରହିଛି

କେଉଁ ଏଞ୍ଜେଲର

ପ୍ରେମ ଭରା ଗୁଞ୍ଜରଣ

ଇଚ୍ଛା କହେ 

ଖୁସି ତ ଆଜନ୍ମ ଶୈଶବ

ନା ତା'ର ବୟସ ଅଛି ନା ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟ

ସେଇ ବାଚାଳତା ଜୋଛନା ରେ

ସ୍ମିତ ହସଟିଏ ଜହ୍ନର ।

ଅଣୁ ଅବା ପରମାଣୁ ରେ ଭରା

ଏ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ରେ ତ ସବୁ କିଛି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ

ମସ୍ତିଷ୍କର ନିରବ ପ୍ରହରେ

ହୃଦୟଟା କହେ

ସବୁ କିଛି ଅନନ୍ତ ଆତ୍ମାର।

ଆତ୍ମାଟିଏ ଖୋଜେ ହୃଦୟ

ସେଇଠି ହୃଦୟ ଖୋଜେ ଖୁସି

ଖୁସି ଯେଉଁଠି ବାଧକ 

ଜୀବନର ଅସ୍ତିତ୍ୱଟେ ନ ଲାଗେ ଆପଣାର ।

ଏ ସମାଛନ୍ନ ପ୍ରହର

ମୃତ୍ୟୁକୁ ଯେଉଁଠି

ଜୀବନର ଶେଷ କହେ 

ଆତ୍ମା କହେ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ମୋର 

ବିଜ୍ଞାନ କହେ

ମୁଁ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ

ଈଶ୍ୱର କହନ୍ତି 

ମୁଁ ହିଁ ଅନ୍ତଃସ୍ୱରଏ ବହ୍ମାଣ୍ଡର ।

ଧ୍ୟାନରେ ଅପୂର୍ବ ଆଭାସ

ଦୀର୍ଘନିଃଶ୍ଵାସର ପାଦ

ନା ଶୁଭେ ପାହୁଣ୍ଡର ଶବ୍ଦ

ନା ପାଦର ସୂକ୍ଷ୍ମ ବାର୍ତ୍ତା।

ଆଲ୍ହାଦିତ କୋମଳ ନୟନ

ଖୁସିର ଆସ୍ତରଣ ବୁଣେ

ଅସୀମ ଅନନ୍ତ ବେଳାରେ 

ଆନନ୍ଦର କୁସୁମିତ ପ୍ରହରେ

ପ୍ରେମ ଫୁଲଟିଏ ଝରିପଡ଼େ

ହୃଦୟ ଅଗଣାରେ।