ଅଗ୍ନୁତ୍ସବ

ଏ ଜଗତ ଗଢ଼ା ପଞ୍ଚ ମହାଭୂତେ

ଅଗ୍ନି ଏକ ଉପାଦାନ

ଜନ୍ମରୁ ଜୀବନ ମରଣ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ

ଅଗ୍ନି ଙ୍କର ଅବସ୍ଥାନ ।

ଉତ୍କଳୀୟ ଧର୍ମ ଧାରାଟି ଅପୂର୍ବ

ପର୍ବ ପର୍ବାଣୀରେ ଭରା

ପରବ କୁହଇ କେତେ ତତ୍ତ୍ଵ କଥା

ଅପୂର୍ବ ମାଦକ ଭରା ।

ଅଗ୍ନି ଉତ୍ସବଟି ଆସିଛି ସତେ କି

ଶୀତକୁ ବିଦାୟ ଦେଇ

କୃଷି ଭିତ୍ତିକ ଏ ପରଵ ଆମର

ତତ୍ତ୍ଵ ଯାଏ ପରଶଇ ।

ଅମଳ ସରିଲା କୃଷକ ଆନନ୍ଦ

ଅଗ୍ନି ଉତ୍ସବ ପାଳଇ

ଗାଁ ଶେଷ ମୁଣ୍ଡେ କାଠି କୁଟା ଦେଇ

ଅଗ୍ନି ଉତ୍ସବ ପାଳଇ ।

ଗୋମୟରେ ଲିପି ଗ୍ରାମ୍ୟ ଝିଅ ବୋହୂ

ଚିତା ମୁରୂଜ ପକାନ୍ତି

ଅଗ୍ନି ମଧ୍ୟେ ଶସ୍ୟ ପନି ପରିବା କୁ

ଅର୍ପଣ ଯେ କରିଥାନ୍ତି ।

ଘଣ୍ଟ ଘଣ୍ଟା ଧ୍ଵନୀ ମନ୍ତ୍ର ପାଠ ରେ ଯେ

ଗାଁ ପ୍ରକମ୍ପିତ ହୁଏ

ପୋଡା ପରିବା ଓ ନଡ଼ିଆକୁ ସର୍ବେ 

ପାଇଥାନ୍ତି ଯେ ପ୍ରସାଦେ ।

କୃଷକର ଶ୍ରମ ଲାଘବ ହୁଅଇ

ଉତ୍ସବ ମୁଖର ଗ୍ରାମ

ଅଗ୍ନି ଦେବ ଶିଖାକୁ ଦେଖି ଯେ

କୃଷକ ଦେଖେ ଆଗମ ।

ବିଶ୍ୱାସ ତାହାକୁ ଆଶ୍ୱାସ ଦିଅଇ

ପାଉଁଶ ସଂଗ୍ରହ କରେ

କ୍ଷେତରେ ପକାଇ ଭଲ ଫସଲର

ସପନ ଯେ ଦେଖୁ ଥାଏ ।

ପାଉଁଶରେ ରୋଗ ପୋକ ନିବାରଣ

ଏ ବାର୍ତ୍ତ। ବି ତାକୁ ମିଳେ

କ୍ଷେତକୁ ପାଉଁଶ ଉପଯୋଗୀତାର

କଥାଟି ବଖାଣୁ ଥାଏ ।

ପୁରାଣ ବି କୁହେ ଏ ଦିନ ମହତ୍ତ୍ୱ

ହୋଲିକା ଦହନ କଥା

ଅଧର୍ମ ଉପରେ ଧରମର ଜୟ

ଗାଏ ଭକତିର ଗାଥା ।

ଜୀବନ ସଙ୍ଗରେ ଅଗ୍ନି ଯେ ଜଡିତ

ବିଭିନ୍ନ ଅଗ୍ନି ରେ ଗଢ଼ା

ଅଗ୍ନି ଦେବଙ୍କର ଆରାଧନା ପରା

ଏ ଅଗ୍ନି ଉତ୍ସବ ପରା ।

ମାଘ ମାସ ଶୁକ୍ଳ ପୂର୍ଣ୍ଣମା ତିଥିରେ

ହୋଇଥାଏ ଏ ଉତ୍ସବ

ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରେ ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀଦେବୀ ଭୂଦେବୀ

ସଙ୍ଗେ ପାଳନ୍ତି ପରବ ।

ଅଗ୍ନି ଉତ୍ସବରେ ଅଗ୍ନି ଦେବତାଙ୍କୁ

କରିବା ଯେ ନିବେଦନ

ଜଳି ଯାଉ ହିଁସା , ଦ୍ୱେଷ କୁଭାବନା

ଧର୍ମର ହେଉ ସ୍ଥାପନ ।

ମଣିଷ ମନରୁ ଉପଶମ ହେଉ

କୁ କର୍ମ ଭାବନା ଅଗ୍ନି

ହୋମାଗ୍ନିରେ ନର ହେଉ ଯେ ପବିତ୍ର

ବିଶ୍ଵେ ବିରାଜୁ ଯେ ଶାନ୍ତି ।