ଅଗ୍ନିର ଜନ୍ମକଥା

     

ଶୁଣ ସୁଧୀ ମନଦେଇ ଏ ପୁରୁଣା ଗାଥା l

ଅଗ୍ନି ଉତ୍ସବରେ ଆଜି ଅଗ୍ନି ଜନ୍ମ କଥା ll 

ଆଦିମ ମଣିଷ ଥିଲା ଗିରି ଗୁହା ବାସୀ l

ଖାଦ୍ୟ ଅରଣ୍ୟର ଫଳମୂଳ ପିତା କଷି ll

କଞ୍ଚା ମାଂସ ଖାଏ ବଧି ପଶୁ ପକ୍ଷୀଙ୍କର l

ଅସ୍ତ୍ରଥିଲା ତାର ଲାଠିଠେଙ୍ଗା ଓ ପଥର ll 

ଏକ ଦିନେ ଜଙ୍ଗଲରେ ମାରିଲା ବିଜୁଳି l

ବୃକ୍ଷ ଲତା ଗଲେ ସବୁ ହୁତ ହୁତ ଜଳି ll

ମରିପଡ଼ିଥିଲେ ଜଳି କେତେ ପଶୁ ପକ୍ଷୀ l

ମଣିଷ ପାଇଲା ସ୍ୱାଦ ସିଝାମାଂସ ଭକ୍ଷୀ ll

ପାଇଲା ସେ ଦିନ ସିଏ ଅଗ୍ନିର ସନ୍ଧାନ l

ଅଗ୍ନି ଉପୁଜଇ ହୋଇ କାଷ୍ଠର ଘର୍ଷଣ ll

ବୁଝିଲା ତହୁଁ ସେ ଧୀରେ ଅଗ୍ନିର କ୍ଷମତା l

ପୂଜିଲା ଏ ଅଗ୍ନି ନିଶ୍ଚେ ଅଟନ୍ତି ଦେବତା ll

ସର୍ବେ ଜାଣି ଥିବ ଭାଇ ଅଗ୍ନିର ଶକତି l

ଅଗ୍ନି ବିସ୍ଫୋରଣୁ ହେଲା ବିଶ୍ୱର ଉତ୍ପତ୍ତି ll

ଆୟତ୍ତରେ ଥିଲେ ଅଗ୍ନି ସେବକ ଉତ୍ତମ l

ନୋହିଲେ ବିଶ୍ୱ କରଇ ନିମିଷକେ ଭଷ୍ଣ ll

ଅଗ୍ନି ସତ୍ୟ, ସନାତନ, ତହିଁ ଶକ୍ତି ଥାଇ l

ଅଗ୍ନି ହୁତାଶନ, ବୈଶ୍ୱାନର ସର୍ଵ ଖାଇ ll

ଅଗ୍ନି ସାକ୍ଷୀରଖି ରାମ ସୁଗ୍ରୀ କଲେ ସଖା ll

ଲାଙ୍ଗୁଳଅଗ୍ନିରେ ହନୁ ଜଳାଇଲେ ଲଙ୍କା ll

ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପୂଜେ ମନୁଷ୍ୟ ଭକତିରେ ଅତି l

ଅଗ୍ନିଦେବ ନିରଞ୍ଜନ ପରଂବ୍ରହ୍ମ ଜ୍ୟୋତି ll

ଅଖଣ୍ଡ ଦୀପ ଅର୍ଘ୍ୟରେ ପୁଜେ ଭଗବାନ l

ନମଃ ପରଂବ୍ରହ୍ମ ନମଃ ସତ୍ୟ ସନାତନ ll