ଅବଶୋଷ

ଦେଖ, ଏ ଜନ୍ମର ସବୁ ଅବଶୋଷ ନେଇ

ମୁଁ ଚାଲିଯିବି ଆଗ,

କିନ୍ତୁ, ମନେରଖ ସେଠି ମୋ ପାଖରେ ଜାଗାଟିଏ

ରଖିଥିବି ନିଶ୍ଚୟ ତୁମ ପାଇଁ ରୁମାଲଟେ ବିଛାଇ,

କାଳେ ଆଊ କିଏ ଅକ୍ତିଆର କରିନବା ଆଶଙ୍କାରେ !

ଜଗିଥିବି ତୁମ ଯିବା ଯାଏ...

କହିବି, ଯାହା ସବୁ କହି ପାରିନଥିଲି ଏଠି

ହୃଦୟର ଯେତେ ସବୁ ସଞ୍ଚିତ ବେଦନା...

ଆଉ ଲହୁ, ଲୁହ, କୋହ ଯେତେ ସାଇତା ମନରେ...!!!