ଅବାଟ

କସ୍ତୁରୀ ତ ଜନ୍ତୁ ମାତ୍ର

ମଣିଷ ହୋଇ ବି

ବାଟବଣା ହୋଇ ବୁଲିଥିଲି,

ଯୌବନର ଅରଣ୍ୟରେ ମୁଁ

ପ୍ରେମର ଗନ୍ଧପାଇ

କେହି ଆପଣାକୁ ହରେଇଥିଲି।

ହେଲେ ମୋର‌ ଓ କସ୍ତୁରୀ ମଧ୍ୟରେ

ଫରକ୍ ଏତିକି ଯେ

ସେ ତାର‌‌ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପାଇନାହିଁ,

ହେଲେ ପ୍ରେମିକାର ମିଠା କଥାରେ

ବୃଦ୍ଧାଶ୍ରମେ ଛାଡ଼ିଦେଲି

ବାକି ନିଶ୍ଚେ ସେ ଥିବ ମୋ ବାଟକୁ ଚାହିଁ।