ଆଶା ମୟ ଜୀବନ

ନୀରବତାର ପ୍ରତିଧ୍ଵନି

ପାଖେ ଦୁହେଁ ଥିଲୁ ଶାନ୍ତ ,

ସାକ୍ଷାତର କିଛି କ୍ଷଣ ମଧ୍ୟ

ସେ ହୋଇଥିଲା ଅଶାନ୍ତ ।।

ସପ୍ନ ସବୁ ସପ୍ନ ହୋଇ ରହିଗଲା ,

ତା ନିରବତା ଚେହେରା

ସବୁ କିଛି ଆଙ୍କି ଦେଲା ।।

ଭାବନା ରାଇଜେ

ତା ଭାବନା ତ ଆସେ ,

ତା ମୁଖ ଦେଖି ଦେଲେ

ପୂର୍ବ କଥା ସବୁ

ଭସା ବାଦଲ ପରି ଭାସେ ।।

ଭୁଲ୍ ଥିଲା ଆମ ଦୁହିଁଙ୍କର ,

ଦୂରତାର ସୀମା ଭୁଲି

ଗଢ଼ିଥିଲୁ ସମ୍ପର୍କ ଆମର ।।

ସମ୍ପର୍କର ସେତୁବନ୍ଧ 

ହୋଇନଥିଲା ନିର୍ମାଣ ,

ସେଥିରେ ବନ୍ଧା ପଡ଼ିଥିଲା

ଦେଇଥିବା ରାଣ ।।

ଭୁଲ୍ ଥିଲା ଆମ ଦୁହିଁଙ୍କର

ଅଟ୍ଟହାସ୍ୟ ପରି ସମ୍ପର୍କ ଗଢ଼ିଲୁ,

ଘନ ଅନ୍ଧକାରରେ

ଦୁହେଁ ଦୁହିଁଙ୍କ ହାତ ଛାଡିଲୁ ।।

କିଛି କ୍ଷଣ ନିଶବ୍ଦରେ

ଆମେ ଦୁହେଁ ଥିଲୁ ,

ଏ ସାର ଜଗତର ଶବ୍ଦକୁ 

ବହୁ ଦୂରେ ଫିଙ୍ଗି ଦେଲୁ ।।

ଅଜଣା ରାଇଜେ

ପାଦ ମୁଁ ଥାପିଲି,

ଦୀର୍ଘ ନିଃଶ୍ୱାସରେ 

ସବୁ ଭୁଲିବାକୁ ଲାଗିଲି ।।

ହୃଦୟ ମୋର

ଆଜିବି କାନ୍ଧୁଛି,

ତା' ଫେରି ଆସିବା

ଆଶାରେ ଜୀବନ ଜିଉଁଛି ।।