ଆହେ ମୋର ବନମାଳୀ

ମୁକୁଳା ମନ୍ଦିର କିଳା ହୋଇଅଛି

  ମନା ବଡ ଦାଣ୍ତ ଧୁଳି

କାଠର ଠାକୁର କଠୋର ହୁଅନା

  ସିଂହ ଦୁଆରକୁ କିଳି ॥୧॥

ତୁମରି ସଂସାର ତୁମରି ଆଗରେ

  ଯାଉଅଛି ପ୍ରଭୁ ଜଳି

ଠିକଣା ବେଳରେ ଠକି ଦେଲେ ପ୍ରଭୁ

  କାହାକୁ କରିବୁ ଅଳି ॥୨॥

ଜଗତ କାନ୍ଦୁଛି କଲବଲ ହୋଇ

   ଆଖିର ଲୁହକୁ ଢାଳି

ଉଠ ଉଠ ପ୍ରଭୁ ପହଡ ଭାଙ୍ଗିଣ

   ଆହେ ମୋର ବନମାଳୀ ॥୩॥

 

ଭକତ ବାନ୍ଧବ ତୁମେ ତ ମାଧବ

   ଯାଅ ଦଶ ଦୋଷ ଭୁଲି

ରକ୍ଷାକର ପ୍ରଭୁ ତୋ ନାମେ କାଳିଆ

  ନ ଲାଗୁ କଳଙ୍କ କାଳି॥୪॥