ଆଢ଼ୁଆଳ

ଆଙ୍ଗୁଳି ଦେଖେଇ ଥିଲି

ବାହୁ ତୁ ଗିଲିଦେଲୁ,

ଉଚ୍ଚ ମସ୍ତକକୁ

ଅପମାନେ ନୁଆଁଇ ଦେଲୁ,

ବାଦ-ଅପବାଦ, ତର୍କ-ବିତର୍କ ରେ

ପ୍ରେମର ସୁନ୍ଦରବନକୁ ମାରିଦେଲୁ

ହୃଦୟେ ! ହୃଦୟେ !

ଘୃଣାର ବୀଜକୁ ରୋପଣ କରିଦେଲୁ,

ସମାଧାନ ନ ଖୋଜି

ସମାଧାନ ନ ଖୋଜି

ସମସ୍ୟା ଉପୁଜାଇ

କହ ! ତୁ ଖୁସି ସାଉଁଟିଲୁ ?

ବିନା କାରଣେ ! ବିନା କାରଣେ 

କାହିଁ ମୋତେ ଦୋଷୀ କଲୁ ।।

ଯାହା ଆଶା ବିଶ୍ୱାସ ଭରଷା ସ୍ନେହ ପ୍ରେମ ବାକି ଥିଲା

ତା ତଣ୍ଟି ଚିପି ଶବ ବନେଇଲୁ,

ଆଙ୍ଗୁଳି ଦେଖେଇ ଥିଲି

ବାହୁ ତୁ ଗିଳିଦେଲୁ,

କହ ? କାହିଁ ତୁ 

ବିନା କାରଣରେ ଦୋଷୀ କଲୁ ।।