(୧୪)#ଗୋଲାପ#ସମ୍ବୋଧନମୂଳକ କବିତା

ଆଜି କେମିତି ଏ ଦେହେ ମନେ ସର୍ବାଙ୍ଗେ

       ଖେଳେଇ ଯାଉଛି ଗୋଟେ ଅଜଣା ଶୀହରଣ

ସଜ ଗୋଲାପ ତୋ ସେ ମହ ମହ ବାସ୍ନା

         ନେଇ ଆଣିଛି ସତେକି ମହକିତ ଫଗୁଣ ,

ସମସ୍ତେ ବିଭୋର ଗୋଲାପ ତୋ ପ୍ରେମରେ

        ତୋ ଅନୁରାଗର ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଅନୁଭବରେ ,

ତାରୁଣ୍ୟର ଢେଉ ଖେଳରେ ବିମୋହିତ

      ପୁଣି ବିମୁଗ୍ଧ ଆକାଂକ୍ଷିତ ତୋ ରୂପ ରଙ୍ଗରେ ,

ଜଗତେ ତୁ ପ୍ରେମର ପ୍ରତୀକ ଗୋଲାପ 

        ପ୍ରୀତିଭରା ମଧୁବନେ ଅସରନ୍ତି ଆଳାପ,

ମନର ସରସୀରେ ବିଶ୍ୱାସର ପଦ୍ମ

      କୁମାରୀ ଗୀତି କବିତାରେ ନିରବ ସଂଳାପ ,

ଶ୍ରାବଣ ଆଲିଙ୍ଗନେ ତୁ ଆଞ୍ଜୁଳାଏ ଲୁହ

       ପ୍ରତୀକ୍ଷିତ ହୃଦୟର ଧାରେ ଅବୁଝା କୋହ

ଭାବିଥିଲି ମନର ଏ ଧୂସର ମରୁରେ

     ପ୍ରଣୟ ସୁଧା ହୋଇ ବରଷିବୁ କେବେ ଥରେ ,

ମୋ ପ୍ରିୟତମାର ଘନ କୃଷ୍ଣ କବରୀରେ

    ପ୍ରୀତି ମଳୟ ଛୁଆଁଇ ତୋ ଦେହ ସୁବାସରେ

ଉନ୍ମୁକ୍ତ ଯୈ।ବନର ଅମୃତ ପରଷି

      ପରସ୍ତ ପରସ୍ତ ଖୋଲିବୁ ମିଳନ ନିଶିରେ ....।