युगे युगे तुझी कहाणी (गझल)

युगे युगे ती तुझी कहाणी 

सखी मनाच्या तळात आहे 

शहारलेली थरारलेली

अजूनही चिंब रात आहे 

कसे म्हणालीस विसर आता

तुझ्याविना मी जगू कशाला 

तुझीच साकी अबोल प्रतिमा

जिथे तिथे आसवात आहे 

न बोलताही कळेल भाषा 

बघून घे चेहरा फुलाचा

तुझाच ताजा गुलाब आता

बनून काटा वनात आहे 

कुठे कुठे शोधले तुला मी 

कशी मिटावी तहान माझी 

जगामधे वाळवंट सारे 

झरा तुझ्या काळजात आहे 

कशी म्हणालीस साजणी तू 

तुझ्या नि माझ्या विरुद्ध वाटा

मनात माझ्या तुफान आले 

पहाटच्या ती धुक्यात आहे