वळीव

भेगाळलेली जमीन

आटलेले नदी नाले

तापलेले रान अणि

सुकलेली पाने फुले

सर्वांनाच हवा होता

तो पहिला पाऊस...

काल दाटून आले ढग

बरसू लागल्या सरी

पहिला वहिला पाऊस

आली अंगावर शिरशिरी

टळून गेली संध्याकाळ

काजळल्या दिशा चारी

पाणावले डोळे तुझे

आसवे माझ्या दारी

पावसाची ही दोन रूपं

भिजवून गेली तनमन

आणखी होता तिसरा पाऊस

माहित नव्हता त्यांना पण

बाहेर कोसळणारा अाणि

डोळ्यांतून पाझरणाराही फसला

माझ्या मनातला मुका वळीव

कुणालाच नाही दिसला