ती

बरंच काही आहे पण तिच्याशिवाय सगळं गौणंच की !!

ती असती तर , क्षण सोनेरी झाले असते .

चांदणे जास्तंच प्रकाशमय झाले असते.

चंद्र न झोपता आमच्या क्षणांचा साक्षीदार झाला असता .

प्रवाही नदी अचानक थबकून थांबली असती आणि

आवाक होऊन दोघांकडे खळखळ नजरेनं पाहात बसली असती .

रात्रीला चार चांद लागले म्हणून रात्र भलतीच खूश झाली असती .

विरह रूसून कोप-यात जाऊन बसला असता आणि

आम्ही दोघे हातात हात घेऊन नजरेनं नजरेला

अगदी निरखत एकमेकांना पाहात बसलो असतो ....

पण ती नाही ना राव !!!!!!