सतृप्त मन

मन माझे कोमल

दुखावते ते सहज

विचारांती मी बोलते

समजून बोलणे गरज

 मन अल्लड बालपणी

होता मातीचाच गोळा

मायबापांच्या संस्कार कृपे

 आज आनंदाचा सोहळा

होता कळीचे फूल माझे

मन धावे सुसाट वा-यापरी

 भूईवर तर क्षणात नभी

आवरू न शके आजवरी

मन झाले शब्दांचे पाखरु

धावे लेखणीतूनी क्षणा क्षणा

नाना रसातूनी न्हाऊन ते

आनंद देते जना मना

पहाता भीषण प्रसंग

मन माझे होतसे उदास

काही वेळा साठी तर

भासे मनास भकास

अनुभवे जाता काळ

 मन संतोषी आनंदले

प्रसन्नता लाभे जीवा

 हर्षे मन विसावले