सह्याद्रीची भुतं

भुतं कोणी कधी पाहिलीत का ?

पाहिलीच असतील कोणी तर,

पांढऱ्या कपड्यात गुंडाळलेले विकल्प फक्त

मी पाहिलीत खरी भुतं, सह्याद्रीच्या कड्या-कपारीत

फावडा, कुदळ, खांद्यावर घेऊन गडावर चढणारी

संवर्धन करता करता थकल्यावर

त्या काळया कातळावर विसावलेली

घामाच्या धारांनी भिजलेल्या शरीराची भुतं

मी पाहिली आहेत, अशी सह्याद्रीची भुतं...

टिकावाच्या घावाने, बुजलेल्या गडाच्या पायऱ्या 

दृष्टीस पडल्यावर मेहनतीचे चीज झालेले

आपल्या भरल्या डोळ्यांनी पाहत

हृदयातल्या कप्प्यात हे क्षण आठवत असताना

आनंदलेली मी पाहिली आहेत ही सह्याद्रीची भुतं...

कुदळ, फावड्याने तलावातील काढलेला गाळ, 

सर्वजण साखळी बनवून बाहेर दूरवर फेकत 

दगडांचे त्याच तलावाभोवती बांध बांधणारी

पशु पक्षांची तहान भागवण्यासाठी धडपड करणारी

मी पाहिली आहेत ही हाडामांसाची सह्याद्रीची भुतं...

दुर्गसेवक हे नाव अभिमानाने मिरवणारी

दुर्गसेविका होऊन हर मोहिमेत सामील होणारी

थकव्याची जाणीव न करता हसऱ्या चेहऱ्याने 

शिवरायांचा जयघोष करत गड उतरणारी

मी पाहिली आहेत, ही सह्याद्रीची भुतं...

मी पाहिलेत स्वतः सह्याद्रीचे भूत होऊन

कड्या कपारीत वावरताना 

चपळाईने एक एक गड कोटांची काळजी घेताना

शिवरायांच्या चरणी माथा टेकवून नतमस्तक होताना

आयुष्यभराचे पुण्य कमावताना

मी पाहिली आहेत, ही सह्याद्रीची भुतं...