राम

अशांत त्या मनाला

तुझ्या आठवणींची किनार

घोंघवणाऱ्या विचारांना

तुझी हवीय एक साद

त्या रंगात तू रंगून जातोयस

म्हणून त्या विणेला ही आळवते

माझी पंक्ती

पण तो रघुनंदनच म्हणवितो

माझं नाम घ्यायला

सोड तुझी विषयाची आसक्ती

अजून नाही जुळल्या गाठी

नाही बांधला आठवणींचा बांध

रामा तुझ्या नामात

आता तूच सुखात्मा

मी ही बालक अजाण