प्रेम कागदी फुलांचे

मी त्यास नदितीरी भेटले ,

     सख्या उधळीत फुले,

         मज दिशा फेकले,

           फुले ते ओंजळीत ,

             मी प्रेमाने एकेक झेलले l

खरे फूले नसूनी ,

खोटे कागदाचे,

     सुगंध लावलेले ,

       खरे तरी मलूल ,

         कोमजुनी,कधी,

           सुखणार मज वाटले l

 असु देत ना कागदाचे, 

      ना कधीही मलूल,

           ना कोमजनारे,

           ना सुकाणारे,म्हणुनी,

               आयुष्य भर ताजे,

                 टवटवीत छान राहिले l

 खुशीने, प्रेमाने,

    जीवापाड जपले,

      जीव त्यात गुंतले ,

         मन त्यात रमले ,

          खरेच मज भासले ,

           काळजात ते रुजले l

एकदा मज कळले ,

      कागदी फुला सवे,

      प्रेमही प्रियाचे आटले ,

       नदीतीरी जाऊन बसले,

       आठवणीत मन गहिवरले ,

         बसता घेऊनी फुले ओंजळीत,

          सुगंध घेता ओघळू ते आश्रु लागले ll