पाऊस

नेहमी माझा असावा

ओलाचिंब तो पाऊस,

हळूच ओठी वेचावा

गालावरचा टिपूस...

अधरांनाही न लागे

चुंबनाचा तो आभास,

अंतरी मग काहुर

बरसला तो पाऊस...

नखशिखांत भिजता

बावरला तो पाऊस,

मागावा आता नव्याने

प्रेमाचा क्षण कुणास ?

बरसुनी गेला आता

कधीचा वेडा पाऊस,

हुंकार देता तृप्तीचा

स्पर्शुनी तिच्या अंगास...

भिजलेले अंग तिचे

उधाण आले प्रितीस,

होऊन सरी नयनी

पुन्हा मागतो पाऊस...