पाऊस

माझ्या अंगणी पाऊस

गंध घेऊनिया आला

थेंब थेंब पावसाचा

पानोपानी ओघळला

मन वीणा झंकारली

आठवांचा सूर छेडता

अंग अंग मोहरले

ओठी तुझे नाव येता 

धुंद करूनिया गेला

तनु गंध तो बावरा

आवरू कसे नकळे

खुळ्या ह्या मन पाखरा

नादावूनी पाऊसही

रिक्त होऊनिया गेला

रिमझिम बरसुनी

मन गाभारा भरला

अभिषेक आसवांचा

केला असा स्मरणानी

चित्त सैरावैरा झाले

 स्मृतीगंध आठवूनी