पालवी

हलकेच झुळूक

वसंताची आली

वसुंधरेच्या कानी

गुज सांगून गेली

मखमली पालवी 

धरित्री ही ल्याली

आम्रतरुला मोहोराची

मिठी ती पडली

कोकिळेस मग

गोड कंठ तो फुटला

कुहू कुहू कुजनाने

वनही भरला

पानोपानी नव्या

अंकुरित पालवीची

चराचरात धुंदी

नव्या नवलाईची

निपचित निद्रिस्त कलिकेस

उरी स्वप्न फुलण्याचे पडे

धरित्री काळ्याशार उदरी

हिरवागार बिजांकुर प्रसवली

आसमंत फूलवेलींनी

नाजूकशा बहरला

निळ्याशार नभांगणी

गालिचा हा अंथरला

पुष्करणींच्या सवे

गंधीत हा आसमंत

रानकळ्या ठायी

भूल चांदणगंधीत

निळ्याशार डोहात

अलगुजाचे तरंग

बेभान राधिकेच्या स्वप्नी

सावळ्याची मिठी बंद

सख्यांचा डोळा चुकवत

ओढीने सख्याच्या धावत

कान्हाचे बासुरीस

ऐकूनिया घाली साद

सजली सवरली

ती गौरांगी बाला

सख्याच्या भेटीसाठी

आसुसलेली काया

इथे सख्याच्या

बासरीला बहर

तेथे राधेच्या 

ओठी गहीवर

कशी साधू

तादात्म्यता सहचरा

मोहरुपी संसारी

त्या विखारी नजरा

परमात्म्याची ओढ

मनीच्या सागरा

मोहनरंगी रंगली

बेधुंद ही कनकधरा

राधेश्यामाच्या संगमी

अवचित बहरले

चैत्र पालवीचे गुज

धरेवरी उमटले