मन्ही माय

(*अहिराणी भाषेतील कविता*)

  *कवितेचे नाव- मन्ही माय*

 *मन्ही माय मनासाठी काय नही करे* 

 *आभाळ ठेंगण व्हय जदळ ती मना लाड करे* 

 *व्हतु धाकला तर माय जग माले वाटे* 

*त्या जग मधल्या समद्या गोष्टी सोप्या सोप्या वाटे* 

 *मन्ही माय मनासाठी रात्र ना दिवस करे*

*कितली भी थकेल असो तरी मन्हा साठी जागे* 

*खोड्या जरी कऱ्यात मी तरी तिन्हा आधार वाटे* 

*चुकेल शे मन्ह ह्याई ती माले समजाडी सांगे* 

*मन्ही माय माले काळ्या माटी गत भासे* 

*उन्ह, वारा, पाऊस झेलीसन मन्ह पोटभरे*

 

*शिकी सवरी शी मी एक चांगला माणूस व्हवो* 

*तीना संस्कारना शिदोरी मना पाय जमिनवर ठेवो* 

*आज भी मन्ही माय दुजा भाव करत नही*

*मायेनां ताब्या तीना अजून सरत नही* 

              *सतिश नहीरे*