लॉकडाऊनमधलं प्रेम

आज मी केलीय एक कविता प्रेमावरी

तुटक मुटक असली तरी वाटेल ती खरी

पण ही आहे फक्त एक कल्पना शहारी

तथ्य नाही याच्यात किंचित थोडं तरी

ही माझी कविता आहे ओझरत्या प्रेमावरी

लॉकडाऊन मधलं प्रेम काही आहे थोडं भारी

मास घालून भेटतायत जोडपे इथे सारी

तर काही मात्र दुरूनच रामराम ठोकताय बरी

परीक्षा होतेय प्रत्येक जोडप्याची इथ प्रेमावरी 

प्रेम काय असत ते कळतंय दूर राहून थोडं भारी

आठवणीची मजा न्हाळतेय आता चोपदारी

स्वप्नात आठवूनच एकमेकांच सुखं मानताय सारी

काही जोडपे लपून करताय फोन अलवारी

तर काही मनात बोलताय तिच्याशी हळुवारी

काही दोष देताय स्वतःला जणू आहे कर्जदारी

तर काही फोटो पाहून मानताय तिला खरी

काही प्रियकर तिला आठवून बनताय चित्रकारी

तर काही चिंतेत स्वतः हटवातंय अनुस्वारी

काही प्रियकर पुन्हा प्रेम करताय तिच्या कलेवरी

तर काही भेट घेऊन बनताय स्वतः साक्षीदारी

पण प्रेम आहे साक्षात ते नाही चमत्कारी

परिस्थिती आहे विकट अन थोडी भारी

मास लावा राहा घरात ही स्वतःची जवाबदारी

प्रेम आहे खरं तर तिलाही ठेवा सुरक्षित तिच्या घरी.