जीवनगाणे गातचं राहायचं

राजकारण्यांची फसवी 

आणि पोकळ आश्वासने 

यावरच जगत राहिला तो 

एक पाय तळ्यात अन 

एक पाय मळ्यात ठेवून 

नुसते मोर्च्यात नारे देवून 

खंगून गेला तो कधीचा 

राजकारण्यांच्या दिंडीत 

आता पाउल काही थांबेना

उध्वस्त वावरातही 

मन काही रमेना 

दारिद्र्यानही केल्यात 

खोल जखमा जिवंत काळजात

नुसताच शेतकरी राजा

पण दररोज त्यांन किती 

गुलामाचं जीनं जगायचं 

राजकारण्यांसारखाच आता 

पावसावरही उरला नाही 

पाहिल्यासारखा भरवसा

त्यानही हिसकावलाय

लेकरांच्या तोंडातला घास 

साऱ्यांनीच सोडली साथ 

साऱ्यांनीच केलेत घात 

म्हणून का आपण मरायचा

हे सारच दु:ख

आपण पचवायचं अन 

पुन्हा नव्याने जगायचं 

हे जीवनगाणे गातच राहायचं