जगणार तु

कधी संपल हे दुःख 

तयारी असते चांगल करण्याची अनं 

मध्येच दुसरी अडचण आडवी येते 

मनसोक्त जगु वाटत जबाबदारी 

बांधून ठेवते एक रुपया खर्च 

करताना अंगावरील कर्जाचं ध्यान येते 

कधी संपणार हे दुःख 

वाटेला नाही आल कधी सुख 

खाऊ वाटते पण लागत नाही भुख 

हुशार असूद्या कितीपण पैसा 

नसल्यावर चालत नाही डोक 

कर्ज बाजारी होऊन बाप 

वाटी लावतो लेक 

शरीर झाल तुझ खिळखीळ

करुन बिडी पाण्याचे शौक

बिनधास्त जग कायपण 

म्हणून दे ते लोक