होईना पहाट

सारी रात्र काळोखाने व्यापिले मनास

होईना पहाट होईना पहाट

धावतात किती मागे

तहान ही तेव्हा जागे

काही नसताही होतो

जलाचाच भास, होईना पहाट

किती हाल सुखासाठी

निराशाच येते पाठी

नसे समाधानी कोण

जीवा वनवास, होईना पहाट

अरे अशी नाती किती

कुणावरी जडे प्रीती

आपुलेच जाळीताती

इथे शेवटास, होईना पहाट