गरिबांच अस का होत...

श्रीमंतीतून गरीब मुले 

पहिले की मन सुन्न होते... 

लेकरे सृष्टीचे अन्नाचा 

 उन्हातान्हात वेध घेते... 

अस वाटत की, 

नको भेद हा माणसा माणसाचा... 

कठीण प्रसंग हा 

भयावह दिवसाचा... 

  कुठे आलिशान घरात 

   पिझा खाणारे मुले दिसतात... 

   अन्नाचा हाव्यासात 

   गरिबांचे अश्रू वाहतात... 

अन्नाचा सत्व परीक्षेत 

हरवल्या वाटा... 

गरीबी हा त्यांच्या  

पायात खुपलेला काटा... 

मदतीचे दोन हात 

द्यावे त्यांना ही... 

जगण्याचा अधिकार 

असतो त्यांना ही... 

   द्वेष त्यांचा एवढाच 

  गरिबीत जन्म... 

   अस वाटत देव कोणत्या 

   जन्मातले फेडतो त्यांचे कर्म...