धुंद काजळी

धुंद काजळी रात्र वेडी 

अन् भेट थेट आपुली 

दोन मने आतुर आज 

प्रीत अंतरी गंधाळली .....

तव लोचनात पाहता 

हरवले मी भान सारे 

स्तब्ध झाले जग थांबले 

लोपले हे नभीचे तारे ......

हातात हात घेतांना हा

भाव अलवार जागले

प्रीतवेड्या गुंजनातून

देहात शहारे स्पंदले......

तरू आणि चंद्र सोबती

लाजणाऱ्या ह्या पापण्यांना

एकांत समयी चढले

कैफ निलाजऱ्या क्षणांना.......