भिकारीण

लहानग्याला कड्यावर घेऊन

यायची ती नेहमी दुपारी

कालचे परवाचे काहीही असुद्या

तिच त्यांची न्याहारी

नवरा आहे पक्का दारूडा

काय करणार ओ ताई !!

मलाच बघायला लागणार

असे नेहमी म्हणत राही

अवतार आमचा बघून

कोणी काम ना देई !!

भीक मागून खायचे एवढा

एकच उपाय मग राही

शिळे खायला देऊन पोराला

रोज तिळतिळ तुटते मन

पण उपाशी राहून मरण्यापेक्षा

खाऊ दे शिळे हेच आमचे जगण

ताज खायला कधी लेकरू मागत नाही

कधी मागत नाही एखाद खेळण

त्यालाही आता समजून चुकलय

आमचे हे जीवनच बनले एक खेळण