STORYMIRROR

Sandhya Vaidya

Tragedy

4  

Sandhya Vaidya

Tragedy

भावना

भावना

1 min
376

भावनांचा येई पूर

भळाळा वाहती वेदना

आवरेना ओघ मनाचा

किती करावी याचना


ओघळती अश्रू गाली

भावना होई आरक्त

घालमेल या जीवाची

कितीही असो विरक्त


महापुरात जाती लव्हाळे

नको मन इतके कोवळे

वृक्षापरी खोल रुजावे 

स्थिर मनाची पाळेमुळे


भाव वाढवा श्रद्धेचा

शरण त्या तथागताला

ओसरेल मळभ दुःखाचे

जाता शरण धम्माला 


वाहतो वारा सगळीकडे

नसे बंधन दिन दिशेचे

वर खाली जाती भास

महत्त्व आहे साधनेला



साहित्याला गुण द्या
लॉग इन

Similar marathi poem from Tragedy