अस्तित्व तिचं

काळोखात लिहिते मी एका काळोखाची कथा

घडतात तिथे किती तिच्या अब्रुचा व्यथा

ओरबडून काढला जणू तिच्या काळजाचा जत्था

लुटून टाकली तिची सर्वच मालमत्ता 

कोणाला कशी सांगेल अन्तर्मनाची व्यथा

बापानेच खाल्ल्या होत्या तिच्यासाठी खूप खस्ता 

तोडला तिच्या बापानेच तिच्या अंगाचा लचका

तिला किती बसला बघा मनातूनच वचका 

संपलं सोळावं तिचं बापानंच केलं शोषण तिचं

दारूच्या नशेत चुरगाळून टाकलं कौमार्य तिचं

जागृत कशा होतील तिच्यात नव्या चेतना

जगावं कसं जगात त्या चिमुकलीने बापाविना

जाळून घेतलं संपवून टाकलं मग अस्तित्व तिचं