Pallavi Udhoji
Horror Others
तू एकदम निर्मळ आहेस
तू तसा स्वच्छंदी आहेस
म्हणुनी माझा प्रेम तुझ्यावर
म्हणुनी तू आवडतोस मला
अनुबंध हा प्र...
कविता कशी असा...
श्रावण सजला
चांदण्याची चा...
ऋतू हिरवा
श्वास माझा
आठवांचा झुला
सजली ही राने ...
कोजागिरी
हिम्मत
उधळून काल माझा गेलीस डाव राणी, हळुवार तू फुलाने केलास घाव राणी. उधळून काल माझा गेलीस डाव राणी, हळुवार तू फुलाने केलास घाव राणी.
उमलण्या आधीच चिरडली कळी, तोडणाऱ्या समाजाची पडली बळी. उमलण्या आधीच चिरडली कळी, तोडणाऱ्या समाजाची पडली बळी.
व्यक्तीची किंमत ती हयात नसताना समजते याचे हृदयद्रावक चित्रण करणारी कविता व्यक्तीची किंमत ती हयात नसताना समजते याचे हृदयद्रावक चित्रण करणारी कविता
मन आणि भावनांना धक्का देणारी कथा मन आणि भावनांना धक्का देणारी कथा
मनातील दुःख डोळ्यातून वाहत होतं मनातील दुःख डोळ्यातून वाहत होतं
सारेच आवडते मला, रोजचे नवीन बहाणे सारेच आवडते मला, रोजचे नवीन बहाणे
पण जिणं थोडं वेळ खातं, प्रेम विश्वास व्यहार बसायला पण जिणं थोडं वेळ खातं, प्रेम विश्वास व्यहार बसायला
आता सारे मिळून विनवणी करू देवाला, पुन्हा आनंदी निरोगी जीवन लाभो साऱ्यांना आता सारे मिळून विनवणी करू देवाला, पुन्हा आनंदी निरोगी जीवन लाभो साऱ्यांना
निर्भयाच्या दुर्दैवी अंताविषयीची काव्यरचना निर्भयाच्या दुर्दैवी अंताविषयीची काव्यरचना
आहे का सुरक्षित आज, आपलीच बहीण, माय आहे का सुरक्षित आज, आपलीच बहीण, माय
नाही प्यायला पाणी, गुराढोरांना चारा, कशी पेटवावी चुल,डोळा लागल्या धारा. नाही प्यायला पाणी, गुराढोरांना चारा, कशी पेटवावी चुल,डोळा लागल्या धारा.
सगळेच आता भितात, भकास पडला वाडा सगळेच आता भितात, भकास पडला वाडा
परत एकदा तशीच अमावसेची तीच रात्र । परत एकदा तशीच अमावसेची तीच रात्र ।
मिळेल का खायला, पोटभर शेतकऱ्याला मिळेल का खायला, पोटभर शेतकऱ्याला
तुमच्या सुखापायीच मी जातोय सोडून सारं तुमच्या सुखापायीच मी जातोय सोडून सारं
कोरोना पसरत नाही तो पसरविला जातोय, माणूसच माणसाचा उगीच जीव घेतोय. कोरोना पसरत नाही तो पसरविला जातोय, माणूसच माणसाचा उगीच जीव घेतोय.
होईल सुरळीत सारे सत्र, पुन्हा रंगवू या नवे चित्र होईल सुरळीत सारे सत्र, पुन्हा रंगवू या नवे चित्र
घनघोर काळोखी रात्र अन नदीकडे जाणारी पायवाट घनघोर काळोखी रात्र अन नदीकडे जाणारी पायवाट
जीव धरून मुठीत पळू लागलो जोरात. एका दमात पोचलो आपापल्या त्या दारात. जीव धरून मुठीत पळू लागलो जोरात. एका दमात पोचलो आपापल्या त्या दारात.
मुंबईकर लोकांची दैना आणि तिचे सामाजिक वास्तव मुंबईकर लोकांची दैना आणि तिचे सामाजिक वास्तव
लाइब्रेरी
प्रोफाइल
