आरसा

आरसा 

आरश्यात आज मी

भाग्यरेखा पाहते

खळी गाला वरची

  कशी लाजुन जाते

 

तीळ हनुवटी वरचा

कानी बोलुन जातो

बटा गाला वरच्या

वाऱ्या संगे डॉलतो

नाका वरची नथनी

उगाचच चमकते 

आठवणीने त्याच्या

चेहरा गोरा मोरा होतो

चिमुट भर कुंकु 

भांगेत विलसते

भाळी तीच रेखता

सौभाग्य फाकते

कानी दोन्ही झुमके

अल्लड हलती

हिरव्या काकणाचा

मधुर स्वर निघती

नऊ वारी शालूच

ऐट जरतारी

पदरावरील मोर 

कसा नाचून बोलतो

पाया वरचे पैंजण 

 रुणझुण करती 

कमरेचा मेखला

वेडी वाट पाहती 

साज शृंगार करता

आरसाच बोलतो

भाग्याचे सौभाग्य

रातचा निखळतो