વ્હાલાનો વાસ

નયન ઝરખે તારી મૂર્તિ રે..

અંતરિયે તારો આવાસ મારા વ્હાલા..

મળવાને તુજને ઝૂરતી રે,

શાને તું કર તો ઉદાસ મારા વ્હાલા..

આઠે પહોરે તને નીરખું રે,

તોય ન બૂઝતી પ્યાસ મારા વ્હાલા..

મૂર્તિ ભાળીને તારી હરખું રે,

આ વિષમ તો મારે શ્વાસ મારા વ્હાલા..

મનડું નાચે છે તારા તાનમાં રે,

રચતો અંતરિયે રાસ મારા વ્હાલા..

હૈયાને ગોખે તને સ્થાપ્યો રે,

કાળજડે તારો વિશ્વાસ મારા વ્હાલા..

દાસી બનીને નંદી વીનવે રે,

રાખજે સદાય તારી પાસ મારા વ્હાલા.