સપનું

કલ્પનાની  પાંખથી ઉડવું હતું ,

આભમાં ઊંચે જરા ચડવું હતું.

રોજ આવી સપનાંઓ શણગારતી,

એક પરીને આંખમાં જડવું હતું.

તૂટતું સપનું ઘણું ભેગું કરી,

ઘાટ આપીને ફરી ઘડવું હતું .

આશ એવી પણ હતી મુજ ભીતરે,

આંખના દરિયામાં તુજ પડવું હતું. 

એક ટીપામાં ભળી જઇને પછી ,

અશ્રુ થઇ બસ ગાલ પર દડવું હતું. 

ના સમજ પડતી મને વરસો થયાં,

સત્ય જીવનનું ઘણું કડવું હતું.