સમજી ગઈ

દર્દની સઘળી દવા સમજી ગઈ,

ઓરતા મારા નકારી પી ગઈ.

ના કરે ફરિયાદ તો પુષ્પો ભલા,

એટલે સૌને ગમે, માની ગઈ.

જાત આખી બાળતા રોશન કરે,

જ્યોત હરિ આગળ તો ઝળહળતી ગઈ.

શ્વાસના ધબકારની હિંમત વધી,

જ્યારથી પરપીડને વાંચી ગઈ.

રાતદિનની થાય ઊજવણી જગે,

પણ ધરા તો ઘા સહી દીપી ગઈ.

માનથી ઈશ્વર સમક્ષ જોઈ શકું,

બસ ખુમારી એટલી ચાહી ગઈ.