પ્રેમ પદારથ.

પ્રેમ પદારથ સૌથી મોટો જાણે એ તો માણે રે.

ઉર થકી ઉદભવતોને ખરચે ન મળતો નાણે રે.

ભલભલાને ભૂલાવતો સમર્પણ એની ભાષા રે

ખોટ નફાનો ના હિસાબ પામવાની હો આશા રે.

નયન થકી એ નીકળનારો ઉર વીંધીને જંપે રે.

ગુમાવવા ગરજવાન ઝંખતનારો એ ટંકે ટંકે રે.

નાત જાતના ના હોય સીમાડા વણથંભ્યો વ્હેતો રે

અદ્રશ્ય તોય અનુભવાતો પ્રેમીજન પામી રહેતો રે.

અંતર જેનું આચ્છાદિત નવનીત કઠણ લાગે રે.

લાખ લાલચ તજીને એ નિજજનને બસ માગે રે.

વળે કદી જો હરિ કેરા રસ્તે પરમ પામી રહેતા રે.

ભવરોગ ટાળી અનાયાસે ઇશને સર્વસ્વ કહેતા રે.