પાલતું

જગતને જે પાળતું ને પોષતું,

સમાન કાળજી સૌની એ રાખતું,

કોઈએ જોયેલ નથી તેને ભલે,

એના વિના પર્ણ પણ ક્યાં હલે ?

કણ કણ મહીં એ તો વ્યાપ્ત છે, 

તે હકીકતથી ઓછા જ જ્ઞાત છે,

માર્ગ દરેક માટે મોકળો કીધો છે,

તાસીર મુજબ જીવવા દીધો છે,

છે સૌ આઝાદ, કોઈ પાલતું નથી,

મળેલી છે પાંખો એને કાપતું નથી,

અહેસાન પણ એ જતાવતું નથી,

આ વાતને માણસ સમજતું નથી,

શોખ અને શણગારને ખાતર,

પશુ પંખીના બની વેઠા જે માવતર,

પીડા તેમની કદી સમજાશે નહીં,

આવા ખોટા શોખને પાડશો નહીં,

માર ખાઈ લેશે પણ એ ન જશે,

તમારા વગર એને કશું નહીં ભાવશે,

ભૂખ એને તો તમારા વહાલની હશે,

તમારી રમતને પણ એ પ્રેમ જાણશે.