મુજ હસ્તી

નથી જળ, નથી વાદળ, પણ હતી...

અનરાધાર વૃષ્ટિ.

મેં ઘૂંટડે - ઘૂંટડે માણી હતી એ...

અવિરત મસ્તી.

મેં પ્રણયના જામ પીધાં, ને અપાર પીધાં,

મદિરા નશાથીય વધારે હતી એમાં તૃપ્તિ.

ઉલેચી મનના સાગરને, અમાપ માણી, 

અદ્ભૂત ને અલોકિક એની અનંત સૃષ્ટિ.

વૃષ્ટિ એ થઈ ગઈ અચાનક અનાવૃષ્ટિ,

ને, સંકોરી લીધી મેં, મુજ હસ્તી. 

હવામાનની જેમ બદલાઈ ગઈ દ્રષ્ટિ,

પ્રેમ - લાગણી થઈ ગયા, વાસી પસ્તી.