મન મહેફિલ

પંખી બની ઊડવું હતું નીલ ગગન 

પણ એની પાંખ જ કપાઈ ગઈ,

 મન ભરીને માણવી હતી મહેફિલ

 પણ એ મહેફિલ જ વિખરાઈ ગઈ,

અરમાન સજાવી કરવી હતી સફર

 પણ એ સફર જ સરનામું બદલાવી ગઈ,

 શીતળ વૃક્ષ બની ફેલાવી સુગંધ

 પણ એ સુગંધ જ વિસરાય ગઈ,

 મૃગજળ બની મૂકી મેં દોડ

 પણ ઝાંઝવાના જળ બની રહી ગઈ,

 જિદ બની થઈ હું અડગ

 પણ તોફાન બનીને હું ફેંકાઈ ગઈ.