ક્યાંથી હોય

જિંદગીના દરિયામાં, મોજાઓની આવન જાવનમાં, 

વીતેલી જિંદગીની જવાની ક્યાંથી હોય ? 

શ્વાસને શ્વસતો રાખી શૂન્યવકાશમાં, 

અંધકારમાં સોનેરી કિરણો ક્યાંથી હોય ? 

ખરી પડ્યું છે પાન લીલું આ જગતનાં ઉપવનમાં, 

આંસુઓથી લજવાતી ભીનાશ ક્યાંથી હોય ? 

કુદરતની ઘટમાળમાં ક્યાંક ટાઢ, તડકો ને વર્ષાની હેલીમાં, 

સમયનાં ચક્રને અટકાવાતી આહટ ક્યાંથી હોય ? 

મારાં ને તમારા થયેલાં અનેક આવન જાવનમાં, 

દિલને શણગારાતી આત્માની અજવાસ ક્યાંથી હોય ? 

હું મૂરખ છું છતાં પણ શોધું તને આ સંસારનાં ઉપવનમાં, 

ખાલી, પ્રયાસ છે મારો આશ્વત ક્યાંથી હોય ? 

રણમાં રહેલાં ક્યાંક ક્યાંક આ મૃગજળમાં, 

આખી જિંદગીની વેઠાતી તરસ ક્યાંથી હોય ? 

મેં તો આવકારી અનેક ક્ષણોને મારા પટારામાં, 

પણ તેમાં જીવનનું વણલખ્યું પાસુ ક્યાંથી હોય ? 

સ્તબ્ધ કરી જીવન લહેરાવતું આ અગમ્ય સંસારમાં, 

પ્રજ્વલિત આત્માનાંં ઉજાગરનું ખેડાણ ક્યાંથી હોય ? 

"સખી" નો આ સઘળો પ્રયત્ન છે સઘળો જિંદગીનાં મુકામમાં, 

જિંદગીને વલોવાતી આગની જ્વાળાઓ ક્યાંથી હોય ?