કબૂલાત

મૂંઝવણ ભરેલો, 

ખારા પાણીનો વીરડો

ખોબો ભરી ડૂબાયું પણ ક્યાં ?

એકના એક વિચારે ચડેલું,

મન, મગજ, વિમાસણના

ભારેલા અગ્નિની જ્વાળાઓમાં

તપતો, બળતો...

અજંપાભરી રાતો પસાર કરી,

આખરે લક્ષ્યને સાધી

ચાલી નીકળ્યો, અનંત વિચારો,

પોતે જ પોતાને સંવાદતો,

એક જ સત્ય, ભૂલ સ્વીકાર, 

એક જ ઉપાય, કબૂલાત..

બીજી જ પળે...અમલ,

સામે છેડેથી ઉચ્ચારાયેલો એ,

એક જ શબ્દ..

'માફી', ને બસ...

સઘળું બ્રહ્માંડ જાણે

તારામંડળ સમ ઘુમવા,

ફરવા લાગ્યું,

હળવો ફૂલ થઈ, ઊડ્યો

હવા સંગ અઠખેલી કરતો

સત્યની આંગળી ઝાલી

નવેસરથી પા..પા.. પગલી ભરતો.