દીપક તિમિરને ભગાડે

દીવાની જ્યોત છે ઝળહળ,

તિમિરને કાપે છે એ પળ પળ,

જ્યાં જ્યાં અંધારું ભાળે,

દીપક તો તિમિર ને ટાળે,

દીપક પોતે બળી ઉજાસ ફેલાવે

આખાં ઘરમાં જાણે રોશની રેલાવે,

દીવડો અંધકારને નિવારે,

પ્રકાશથી એ ઘર શણગારે,

દીવો જગતને રોશનીમાં ઢાળે,

અંધારું ના પોસાય એને કોઈ કાળે,

દીપક તો રોશનીનું સામ્રાજ્ય ફેલાવે,

અંધકારને તો ચપટીમાં દૂર ભગાવે.