અવિસ્મરણીય

અરીસાની સામે ઊભો રહીને,

પોતાના વખાણ ખુદ જ કરીને,

સાચા ખોટાનો ભેદ ન પારખું,

વીતી જાય એમા પૂરું આયખું,

ગયો દિવસ અને રાત પડી,

ઓળખ સાચી તો હજી ન જડી,

નિજ સ્વરૂપને જાણી શકું હું,

તેને જ અવિસ્મરણીય ગણું છું.